Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Εκτοξεύτηκαν από τη Φλόριντα οι πρώτοι ελληνικοί μικροδορυφόροι

Εκτοξεύτηκαν από τη Φλόριντα οι πρώτοι ελληνικοί μικροδορυφόροι
Οι μικροδορυφόροι έχουν περίπου το μέγεθος ενός κουτιού παπουτσιών (Πηγή: DUTHSat)  

Φορτωμένοι στο σκάφος ανεφοδιασμού Cygnus, οι πρώτοι δύο ελληνικοί μικροδορυφόροι εκτοξεύτηκαν την Τρίτη από τη Φλόριντα με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, από όπου θα απελευθερωθούν αργότερα για να μελετήσουν μια ελάχιστα μελετημένη ζώνη της ατμόσφαιρας.

Οι δορυφόροι Cubesat έχουν στάνταρτ διαστάσεις, περίπου στο μέγεθος ενός κουτιού παπουτσιών, και κοστίζουν μόνο μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ ο καθένας. Αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος QB50, το οποίο κάλεσε 50 πανεπιστήμια και ινστιτούτα από όλο τον κόσμο να συμμετάσχουν με τους δικούς τους μικροδορυφόρους.


Ο DUTHSat λίγο πριν αποσταλεί στις ΗΠΑ για την εκτόξευση

Οι ελληνικοί DUTHSat και UPSat είναι δύο από τους 26 μικροδορυφόρους που ετοιμάστηκαν εγκαίρως για την αποστολή του Cygnus.

Οι δορυφόροι θα τεθούν σε τροχιά σε ύψος περίπου 400 χιλιομέτρων στην κατώτερη θερμόσφαιρα, «μια από τις λιγότερο μελετημένες ζώνες της ατμόσφαιρας» λέει στο in.gr ο Μάνθος Παπαματθαίου, πρόεδρος του Libre Space Foundation, το οποίο ανέπτυξε τον UPSat σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών.


Ο πύραυλος Atlas V που μεταφέρει το Cygnus μετακινείται στην εξέδρα εκτόξευσης σε βίντεο της NASA

H oμάδα καμαρώνει για το γεγονός ότι ο UPSat είναι ο πρώτος δορυφόρος «ανοιχτού κώδικα» σε παγκόσμιο επίπεδο -τα μηχανολογικά και ηλεκτρονικά σχέδια, καθώς και το λογισμικό του συστήματος, είναι στο εξής διαθέσιμα σε οποιονδήποτε θέλει να τα χρησιμοποιήσει και να τροποποιήσει για νέα χρήση, εξηγεί ο κ. Παπαματθαίου.

Το Libre Space Foundation, εξάλλου, είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με στόχο την προώθηση των ανοιχτών τεχνολογιών στο Διάστημα.

Ο δεύτερος ελληνικός Cubesat αναπτύχθηκε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης από μηχανικούς, μεταπτυχιακούς φοιτητές, διδάκτορες αλλά και προπτυχιακούς φοιτητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητής του ΔΠΘ Θεόδωρο Σαρρή.

Και οι δύο ελληνικοί μικροδορυφόροι θα μετρήσουν παραμέτρους του πλάσματος -ιονισμένου αερίου- που σχηματίζεται στην κατώτερη θερμόσφαιρα, εκεί όπου η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία προκαλεί ιονισμό του αραιού αέρα σε αυτό το ύψος.

«Μια από τις εφαρμογές είναι η ανάπτυξη δορυφόρων που μπορούν να πραγματοποιούν επανείσοδο στην ατμόσφαιρα χωρίς να καίγονται» αναφέρει ο κ. Παπαματθαίου.

Οι 28 μικροδορυφόροι του πειράματος QB50 εκτοξεύτηκαν με το μη επανδρωμένο σκάφος ανεφοδιασμού Cygnus, το οποίο εκτοξεύτηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ για λογαριασμό της NASA, και προγραμματίζεται να φτάσει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το Σάββατο.

Οι Cubesat θα απελευθερωθούν σταδιακά από τον σταθμό τις επόμενες εβδομάδες.

Β.Πραατικάκης in.gr

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Η πολυαναμενόμενη αποκάλυψη της NASA

Επιμέλεια: Παύλος Κρούστης, Σωτήρης Σκουλούδης zougla.gr
 
Η μεγάλη αποκάλυψη της NASA

Επτά πανομοιότυποι με τη Γη πλανήτες βρέθηκαν σε τροχιά γύρω από το ίδιο αστέρι-νάνο, σε απόσταση 40 ετών φωτός μακριά, όπως ανακοίνωσε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου η NASA. Οι πλανήτες είναι παρόμοιοι σε μέγεθος με τη Γη και στην επιφάνειά τους επικρατούν παρόμοιες θερμοκρασίες, όπερ σημαίνει ότι μπορεί εκεί να βρίσκεται νερό σε υγρή μορφή.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτό είναι το «καλύτερο» σημείο πέρα από το ηλιακό μας σύστημα όπου θα πρέπει να ψάξουμε για ζωή!

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σπάνια ανακάλυψη, λόγω ακριβώς του συνδυασμού του μεγέθους και της θερμοκρασίας των πλανητών (συνθήκες πανομοιότυπες με τη Γη), και άρα σε αυτούς θα μπορούσε να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή και κατ' επέκταση ζωή!



«Είναι η πρώτη φορά που που τόσοι πολλοί πλανήτες τέτοιου είδους βρέθηκαν γύρω από το ίδιο αστέρι», δήλωσε ο Michael Gillon, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης. Οι επιστήμονες αναμένουν να έχουν απαντήσεις μέσα σε αυτή τη δεκαετία.

Πιο συγκεκριμένα, οι πιο κατάλληλες συνθήκες επικρατούν σε τρεις τουλάχιστον από τους πλανήτες, όπου υπάρχει η δυνατότητα να υπάρχουν ακόμα και ωκεανοί!



Αυτή η ανακάλυψη αποτελεί το... «Άγιο Δισκοπότηρο» των ερευνητών αστρονόμων... Παρόντες στη συνέντευξη Τύπου ήταν αστρονόμοι και επιστήμονες από όλο τον κόσμο.

Η έρευνα πλέον στρέφεται στη σύσταση της ατμόσφαιρας αυτών των πλανητών, μέσω του τηλεσκοπίου Hubble.

Τι είναι οι εξωπλανήτες

Πρόκειται στην ουσία για ουράνια σώματα με παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες αυτών της Γης. Για το λόγο αυτό, οι εξωπλανήτες θεωρούνται και το επικρατέστερο «περιβάλλον» που μπορεί να φιλοξενεί κάποιο είδος ζωής και γι' αυτό συχνά αναφέρονται ως «αδέλφια» ή «ξαδέλφια» του πλανήτη μας.

Ο πρώτος εξωπλανήτης ανακαλύφθηκε το 1992. Από τότε, οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει περισσότερους από 3.500 σε 2.675 διαφορετικά συστήματα.


O πλανήτης TRAPPIST-1e μοιάζει πολύ με τη δική μας Γη

Το άστρο είναι ένας πολύ ψυχρός ερυθρός νάνος με την ονομασία TRAPPIST-1, με μέγεθος μόλις το 8% του Ήλιου μας και οριακά μεγαλύτερο του πλανήτη Δία, ενώ η φωτεινότητά του είναι μόλις το 0,05% της φωτεινότητας του ήλιου.

Από τους επτά εξωπλανήτες (TRAPPIST-1b, c, d, e, f, g και h), οι έξι βρίσκονται στη ζώνη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.


To τηλεσκόπιο Spitzer 2 βοήθησε στην ανακάλυψη του συστήματος

Ο Βρετανός αστρονόμος, Chris Copperwheat από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ανέφερε τα εξής: «Η ανακάλυψη πολλών πλανητών με βραχώδεις επιφάνειες και θερμοκρασίες επιφάνειες που επιτρέπουν νερό σε υγρή μορφή κάνουν αυτό το εκπληκτικό σύστημα έναν θαυμάσιο στόχο για την αναζήτηση ζωής».

Μια σοβαρή ένδειξη ζωής είναι η ύπαρξη οξυγόνου σε συγκεκριμένες ποσότητες στην ατμόσφαιρα. «Ελπίζουμε να έχουμε πληροφορίες για την ύπαρξη ζωής μες στην επόμενη δεκαετία», αναφέρει ερευνητής του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Cambridge, Dr. Amaury Triaud.

Το σύστημα TRAPPIST-1

To TRAPPIST-1, όπως ονομάζεται το ηλιακό σύστημα, μπορεί ακόμη να μη φιλοξενεί ζωή, αλλά η ταχύτητα με την οποία καίγεται το διαθέσιμο υδρογόνο, δηλώνει ότι μπορεί να επιβιώσει για ακόμα 10 τρισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μπορεί να φιλοξενήσει ζωή στο μέλλον.

Οι μάζες, το μέγεθος και η πυκνότητα των επτά εξωπλανητών είναι παρόμοια με της Γης. Οι πλανήτες διαγράφουν μια πλήρη τροχιά γύρω από το μητρικό άστρο τους σε μιάμιση έως 13 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους τους). Αν και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ήλιο, δεν «ψήνονται» από αυτό, επειδή το TRAPPIST-1 είναι ένα πολύ πιο ψυχρό άστρο, άρα εκπέμπει λιγότερη ακτινοβολία.

«Πρόκειται για ένα εκπληκτικό πλανητικό σύστημα. Όχι μόνο επειδή βρήκαμε τόσους πολλούς πλανήτες σε αυτό, αλλά επειδή όλοι είναι απρόσμενα όμοιοι σε μέγεθος με τη Γη», δήλωσε ο Michael Gillon.


H «κατοικήσιμη» ζώνη του TRAPPIST-1, σύμφωνα με τους ερευνητές

Οι ερευνητές είχαν ανακαλύψει το TRAPPIST-1 το 2010, έπειτα από την έρευνα των μικρών αστέρων κοντά στον ήλιο. Στη συνέχεια εργάστηκαν για να βρουν τα μεγέθη και τις συστάσεις του κάθε πλανήτη.

Ο ήλιος θα φαίνεται περίπου 10 φορές μεγαλύτερος απ' ότι φαίνεται στη Γη, ανέφερε ο Dr. Triaud, παρά το γεγονός ότι είναι μόλις 8% του μεγέθους του δικού μας ήλιου. Ο ερευνητής προσέθεσε ότι το φως θα φαινόταν ελαφρώς ροζ, αλλά είναι απίθανο η εξωγήινη ζωή στον πλανήτη να βλέπει με τον τρόπο που βλέπουμε εμείς, καθώς θα έχει διαφορετική ανάπτυξη της όρασής της ή ακόμα και καθόλου.


Η πιθανή «θέα» από τον πλανήτη TRAPPIST-1e

Ακόμα δεν υπάρχει ένδειξη για την ύπαρξη νερού, όμως οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα έχουν πολύ περισσότερα στοιχεία μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Η NASA πάντως θεωρεί ότι το εν λόγω σύστημα εξωπλανητών θα αποτελέσει τον κατ' εξοχήν στόχο του υπό κατασκευή νέου διαστημικού τηλεσκοπίου της «James Webb».

Επίσης, οι πλανήτες έχουν μικρές αποστάσεις μεταξύ τους, το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανόν να μην έχουν δορυφόρους. Τέλος, τέθηκε ως ερώτημα στους ερευνητές για τον διαμοιρασμό της βιόσφαιρας ανάμεσα στους πλανήτες, καθώς βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση και το ενδεχόμενο αυτό όπως ενημέρωσαν είναι ανοικτό.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

«Το σύμπαν είναι ολόγραμμα»

«Το σύμπαν είναι ολόγραμμα»
Συνέντευξη: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος, Σωτήρης Σκουλούδης

Από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν και να εκφράζουν τις σκέψεις τους, το βλέμμα τους στράφηκε προς τον ουρανό και τα ατελείωτα φωτεινά άστρα που περιβάλλουν τον πλανήτη μας και συγκροτούν τον κόσμο. Άλλωστε αυτό σημαίνει η έννοια άνθρωπος: «άνω θρώσκω», κοιτώ τον ουρανό.

Από την εποχή της Θεογονίας του Ησίοδου, του σπουδαίου ποιητή, σύμφωνα με την οποία πρώτα γεννήθηκε το Χάος και στη συνέχεια η Γη, ο Τάρταρος και ο Έρωτας, οι άνθρωποι, μέσω θεωριών και πειραμάτων επιδόθηκαν στην προσπάθεια αρχικά να ορίσουν τους φυσικούς νόμους και τις ιδιότητες της ύλης που τους περιβάλλει και στη συνέχεια να εξηγήσουν τους νόμους που διέπουν το σύμπαν. Νόμοι που, όπως αποδείχθηκε, δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτούς που ισχύουν στην... ταπεινή μας Γη.

Από τον Δημόκριτο στον Νεύτωνα 

Κατά την αρχαιότητα πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι καταπιάστηκαν με την ερμηνεία του σύμπαντος και έδωσαν τους δικούς τους ορισμούς. Αδιαμφισβήτητα ένας από τους κορυφαίους και πρώτους Έλληνες φιλοσόφους που ασχολήθηκε τόσο με το σύμπαν όσο και με την ύλη είναι ο Δημόκριτος.

Ο μεγάλος φιλόσοφος ήταν ο πρώτος που διαπίστωσε ότι η ύλη αποτελείτο από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα. Επίσης ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια, ενώ ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το σύμπαν έχει και άλλους «κόσμους» και μάλιστα... ορισμένους που κατοικούνται. Ο Δημόκριτος μάλιστα υποστήριξε -και εν τέλει δικαιώθηκε- ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα («μη ον»), είναι δηλαδή κάτι το υπαρκτό.

Στους πρόσφατους χρόνους και συγκεκριμένα λίγο μετά το 1680 ένας Άγγλος φυσικός, μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος, αλχημιστής και θεολόγος έμελλε να θέσει τις βάσεις για την κατανόηση της κίνησης των ουράνιων σφαιρών.

Ο λόγος φυσικά για τον Σερ Ισαάκ Νεύτωνα ο οποίος, μετά την πτώση ενός μήλου από ένα δέντρο, αντιλήφθηκε τη δύναμη της βαρύτητας και είναι ο πρώτος που στην ουσία ενοποίησε τον ουρανό με τη γη, κατανοώντας ότι όλα τα σώματα έχουν την τάση να πέφτουν προς τα κάτω. Οι ανακαλύψεις του Νεύτωνα μας έδωσαν πληροφορίες σχετικά με τους πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα, τη μάζα του ήλιου και την απόσταση των μακρινών αστερισμών.

Οι νόμοι του ωστόσο για τον τρόπο που λειτουργεί η βαρύτητα αποδείχθηκαν ελλιπείς όσον αφορά στην εφαρμογή τους στον τρόπο που κινούνται τα ουράνια σώματα. Η συγκεκριμένη δύναμη μάλιστα, η βαρύτητα, αποτέλεσε την αφορμή για μια τρομερή μάχη μεταξύ των «μεγαλύτερων εγκεφάλων» η οποία κρατάει μέχρι τις μέρες μας. Το ερώτημα είναι ένα και είναι απλό... τελικά τι είναι η βαρύτητα και πώς λειτουργεί;

Από τον Νεύτωνα στον Αϊνστάιν

Την απάντηση, τουλάχιστον σε ότι αφορά στα μεγάλης κλίμακας αντικείμενα όπως οι πλανήτες και τα άστρα, την έδωσε ο σημαντικότερος ίσως -μαζί με τον Νικολά Τέσλα- επιστήμονας του 20ου αιώνα.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν κατανόησε ότι οι τροχιές μεταβάλλονται με τρόπο μη αναμενόμενο από τη θεωρία του Νεύτωνα για τη βαρύτητα και με την θεωρία της σχετικότητας άλλαξε άρδην τα όσα πιστεύαμε μέχρι τότε για τον χώρο, τον χρόνο και την κίνηση των σωμάτων.

Ο Αϊνστάιν διαπίστωσε ότι χώρος και χρόνος είναι ένα και ότι στην ουσία αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως βαρύτητα είναι η καμπύλωση του χωροχρόνου. Ειδικότερα, σύμφωνα με τη θεωρία του, η βαρύτητα δεν θεωρείται ως το αποτέλεσμα μιας δύναμης, αλλά οφείλεται στην καμπύλωση του χωροχρόνου, η οποία προκαλείται από την περιεχόμενη στον χωροχρόνο μάζα και ενέργεια.

Ενώ όμως μέσω της θεωρίας της σχετικότητας ο Αϊνστάιν μπόρεσε να εξηγήσει τις κινήσεις των πλανητών, οι εξισώσεις του δεν ανταποκρίνονταν όταν προσπαθούσε να εξηγήσει την κίνηση των πολύ μικρών στοιχείων, όπως αυτή των ατόμων ή μάλλον ακόμα μικρότερων σωματιδίων από αυτά.

Ήταν τότε που την εμφάνισή της είχε κάνει μια νέα επιστήμη, η κβαντομηχανική ή αλλιώς η θεωρία της φυσικής που περιγράφει τη συμπεριφορά υποατομικών σωματιδίων, δηλαδή σωματιδίων που είναι μικρότερα ακόμα και από το άτομο.Το πρόβλημα για τον Αϊνστάιν ήταν ότι ενώ με την θεωρία της σχετικότητας περιέγραφε την δύναμη της βαρύτητας, στο κβαντικό κόσμο η εν λόγω δύναμη λειτουργούσε τελείως διαφορετικά.

Τόσο διαφορετικά που από μαθηματική άποψη, η θεωρία της σχετικότητας και η κβαντομηχανική είναι ασύμβατες. Από τότε όλοι οι επίδοξοι νομπελίστες έχουν ριχτεί στη μάχη προκειμένου οι δύο αυτές θεωρίες να ενοποιηθούν σε μία – τη λεγόμενη «θεωρία των πάντων».

Με τη συγκεκριμένη θεωρία αποφεύγονται τα προβλήματα και οι ανωμαλίες που προκύπτουν στις φυσικές θεωρίες λόγω της σημειακής φύσης των σωματιδίων
Είναι πιθανό όμως κάτι τέτοιο;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ZOUGLA.GR ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ:

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Έρχεται η «σούπερ πανσέληνος» στις 14/11/2016!


Έρχεται η «σούπερ πανσέληνος»
Την μεγαλύτερη πανσέληνο των τελευταίων 70 ετών θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Το σούπερ φεγγάρι του Νοεμβρίου η ανθρωπότητα το είδε για τελευταία φορά το 1948, ενώ η επόμενη φορά που θα μπορούμε να το απολαύσουμε θα είναι το Νοέμβριο του 2034!

«Η πανσέληνος της 14ης Νοεμβρίου δεν είναι μόνο η πιο κοντινή και φωτεινή πανσέληνος του 2016, αλλά για την ώρα και η πιο κοντινή του 21ου αιώνα», λέει η NASA.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Γκραν φινάλε για τη "Ροζέτα"


Γκραν φινάλε για τη "Ροζέτα"
 
Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την αυτοκαταστροφή της «Ροζέτα», της διαστημοσυσκευής παρατήρησης και μελέτης μετεωριτών που εδώ και δύο χρόνια ακολουθεί τον κομήτη με την κωδική ονομασία «67Ρ Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο».

Το ιστορικό ταξίδι της «Ροζέτα» ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2004​
Η αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) θα τερματιστεί περίπου στις 13.30 το μεσημέρι της Πέμπτης, καθώς η «Ροζέτα» θα πραγματοποιήσει «salto mortale» στον κομήτη, ο οποίος κατευθύνεται προς τον Δία έχοντας στην επιφάνειά του το ρομπότ «Philae» (Φίλαι). Το συγκεκριμένο ρομπότ, βάρους 100 κιλών και με μέγεθος όσο ένα πλυντήριο, είχε προσεδαφιστεί με επιτυχία τον Νοέμβριο του 2014, ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα έπεσε σε μια ρωγμή και σταμάτησε να στέλνει δεδομένα.

Σύμφωνα με εκπρόσωπο του Κέντρου Ελέγχου του ESA στο Ντάρμσταντ της Γερμανίας, η «Ροζέτα» θα πραγματοποιήσει σκοπίμως αργή κάθοδο προς τον κομήτη (σχεδόν ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο), έτσι ώστε τα όργανα και οι κάμερές της να καταγράψουν δεδομένα, τα οποία θα μελετηθούν στη συνέχεια από τους επιστήμονες. Το σημείο πρόσκρουσης που έχει επιλεγεί βρίσκεται στην κορυφή του ουράνιου σώματος και είναι γεμάτο μεγάλες τρύπες διαμέτρου άνω των 100 μέτρων. Ονομάζεται Μάατ και από την περιοχή αυτή εκτοξεύονται αέρια.





Το ιστορικό ταξίδι της «Ροζέτα» ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2004. Η εκτόξευση έγινε στο ευρωπαϊκό διαστημικό κέντρο Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα. Το διαστημόπλοιο διήνυσε περισσότερα από 6 δις χλμ. στο διάστημα. Κατά τη διάρκεια της αποστολής ήταν η πρώτη φορά που ένα διαστημικό σκάφος τέθηκε σε τροχιά γύρω από κομήτη (Αύγουστος 2014) και έστειλε -τρεις μήνες αργότερα- στην επιφάνειά του ένα ρομπότ.


Άλλες διαστημικές αποστολές σε κομήτες και αστεροειδείς


  • Giotto: Η πρώτη διαστημοσυσκευή (από την ΕSA) που παρατήρησε κομήτη από κοντά. Ήταν το 1986 όταν πλησίασε σε απόσταση μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων τον κομήτη του Χάλεϊ.
  • Deep Impact: Το σκάφος της NASA προσέγγισε τον κομήτη «Τέμπελ 1» το 2005 και εκτόξευσε πάνω του μια οβίδα 370 κιλών. Η έκρηξη εκτίναξε στο διάστημα σκόνη από τον πυρήνα του κομήτη, η οποία μελετήθηκε στη συνέχεια από όργανα του σκάφους.
  • Stardust: Το μικρό σκάφος της NASA εκτοξεύτηκε το 1999, μάζεψε δείγματα σκόνης από τον κομήτη «Wild 2» και τα έφερε πίσω στη Γη το 2006.
  • Hayabusa 2: Η ιαπωνική διαστημοσυσκευή εκτοξεύτηκε το 2014 και προγραμματίζεται να φθάσει στον αστεροειδή «Ριούγκου» το 2018. Θα χρησιμοποιήσει μια εκρηκτική συσκευή για να πάρει δείγματα από την επιφάνειά του και να τα επιστρέψει στη Γη το 2020.
  • Osiris-REx: Το σκάφος της NASA εκτοξεύτηκε προ εβδομάδων με κατεύθυνση τον αστεροειδή «Μπενού» και στόχο έχει να συλλέξει δείγματα και να τα φέρει στη Γη το 2023. 
  • ΠΗΓΗ: ΖΟUGLA.GR

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Κίνα: Το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου ανοίγει τα μάτια

Κίνα: Το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου ανοίγει τα μάτια
To γιγάντιο ραδιοτηλεσκόπιο έχει επιφάνεια 196.000 τετραγωνικών μέτρων   (Φωτογραφία: ΑΠΕ)
Στη φάση των δοκιμών περνά το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο του κόσμου, ένα πιάτο με διάμετρο 500 μέτρων που εγκαινιάστηκε την Κυριακή στην Κίνα παρουσία εκατοντάδων ενθουσιασμένων αστρονόμων.

Είναι μια ακόμα πηγή περηφάνιας για το φιλόδοξο διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας, μετά την εκτόξευση του δεύτερου διαστημικού εργαστηρίου της νωρίτερα τον Σεπτέμβριο.

Το τηλεσκόπιο Fast (Five-hundred-meter Aperture Spherical Telescope), 30 φορές μεγαλύτερο από ποδοσφαιρικό γήπεδο, κατασκευάστηκε μέσα σε μια φυσική κοιλότητα στη φτωχή νοτιοδυτική επαρχία του Γκουϊτζόου.

Για τη λειτουργία του απαιτείται σιγή ραδιοκυμάτων σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων, κάτι που οδήγησε στην απομάκρυνση 8.000 ανθρώπων από οκτώ χωριά. Οι εκτοπισμένοι θα αποζημιωθούν με χρήματα ή νέα σπίτια, υπόσχονται οι αρχές.

Παρά το γιγάντιο μέγεθος του οργάνου, το οποίο αποτελείται από τριγωνικά πάνελ συνολικής επιφάνειας 196.000 μέτρων, η κατασκευή του διήρκεσε μόλις 5 χρόνια και κόστισε το μάλλον μικρό ποσό των 180 εκατομμυρίων δολαρίων.

Από το 1964 μέχρι σήμερα, το ρεκόρ μεγέθους ανήκε στο ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, το οποίο έχει διάμετρο 305 μέτρων και βασίζεται στο ίδιο βασικό σχέδιο με το Fast.

Σε αντίθεση με το Αρεσίμπο, του οποίου η κεραία έχει σταθερή καμπύλη, το Fast χρησιμοποιεί κινούμενα πάνελ τα οποία μπορούν να μεταβάλλουν το σχήμα της κεραίας και να σχηματίζουν ένα παραβολοειδές ευθυγραμμισμένο με την επιθυμητή κατεύθυνση στον ουρανό.

Επιπλέον, το Fast θα μπορεί να καλύψει μια μεγαλύτερη περιοχή του ουρανού, σε γωνία μέχρι 40 μοιρών από το λεγόμενο ζενίθ, το ψηλότερο σημείο που μπορεί να κοιτάξει το τηλεσκόπιο στον ουρανό, συγκριτικά με μόλις 20 μοίρες για το Αρεσίμπο.

Έπειτα από μια δοκιμαστική περίοδο τριών ετών κατά την οποία θα καλιμπραριστεί το Fast, η κινεζική και διεθνής ερευνητική κοινότητα θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει για να παρατηρήσει τα αρχαιότερα άστρα του Σύμπαντος, ακόμα και να αναζητήσει ραδιοσήματα εξωγήινων πολιτισμών.

Β. Πρατικάκης IN.GR

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Βρέθηκε το χαμένο σκάφος προσεδάφισης Philae στην επιφάνεια του κομήτη 67P/ Churyumov- Gerasimenko

Βρέθηκε το χαμένο σκάφος προσεδάφισης Philae στην επιφάνεια του κομήτη 67P/ Churyumov- Gerasimenko

Λιγότερο από έναν μήνα πριν το τέλος της αποστολής, η κάμερα υψηλής ανάλυσης του διαστημοπλοίου Rosetta εντόπισε το σκάφος προσεδάφισης Philae πάνω στην επιφάνεια του κομήτη 67P/ Churyumov- Gerasimenko.

Τις εικόνες τράβηξε στις 2 Σεπτεμβρίου η κάμερα OSIRIS, καθώς το διαστημικό σκάφος έφτανε σε απόσταση 2,7 χλμ από την επιφάνεια του κομήτη. Σε αυτές φαίνεται το κύριο σώμα του Philae, μαζί με δύο από τα τρία πόδια του. Οι εικόνες επίσης αποκαλύπτουν τον προσανατολισμό του, που κάνει κατανοητό το γιατί ήταν δύσκολη η επικοινωνία μαζί του μετά την προσεδάφισή του στις 12 Νοεμβρίου 2014.

Το Philae είχε θεαθεί τελευταία φορά όταν ακούμπησε πρώτα στο σημείο «Αγκιλκία», αναπήδησε και μετά πέταξε για άλλες δύο ώρες σε ένα σημείο που ονομάστηκε «Άβυδος». Μετά από τρεις ημέρες, η κύρια μπαταρία του εξαντλήθηκε και το σκάφος μπήκε σε κατάσταση νάρκης, από την οποία αφυπνίστηκε και είχε σύντομες επικοινωνίες με τη Rosetta τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2015, καθώς ο κομήτης πλησίαζε τον ήλιο. Ωστόσο, δεν ήταν γνωστή η ακριβής θέση στην οποία είχε ακουμπήσει- και η ανάλυση μιας σειράς εικόνων με «υποψήφια» αντικείμενα σε μεγάλες αποστάσεις ολοκληρώθηκε πρόσφατα, με τη θέση του να επιβεβαιώνεται.

«Τώρα που η αναζήτηση του σκάφους τελείωσε, είμαστε έτοιμοι για την προσεδάφιση της Rosetta, και ανυπομονούμε να τραβήξουμε ακόμα πιο κοντινές εικόνες του σημείου προσεδάφισης του διαστημοπλοίου» αναφέρει ο Χόλγκερ Σιρκς, επικεφαλής ερευνητής της κάμερας OSIRIS. Υπενθυμίζεται ότι σε κάτι λιγότερο από έναν μήνα η Rosetta θα συντριβεί στην επιφάνεια του κομήτη, επιδιώκοντας τη συλλογή όσο το δυνατόν περισσότερων στοιχείων από τη μικρότερη δυνατή απόσταση, με σκοπό την αποκάλυψη των μυστικών που κρύβει η εσωτερική δομή του κομήτη. 
ΠΗΓΗ: ΖOUGLA.GR

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Τα βλέμματα στον νυχτερινό ουρανό: Σε έξαρση... δεκαετιών σήμερα το φαινόμενο των Περσείδων!

Περσείδες 2016: Πιο θεαματική της δεκαετίας η βροχή αστεριών του Αυγούστου Όπως κάθε χρόνο στην καρδιά του καλοκαιριού, αργά σήμερα το βράδυ προς τα χαράματα της Παρασκευής, στον νυχτερινό ουρανό της Ελλάδας και γενικότερα του βορείου ημισφαιρίου θα κορυφωθεί η πιο εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια», οι διάττοντες Περσείδες.

Φέτος, μάλιστα, σύμφωνα με τους ειδικούς της NASA, οι Περσείδες θα εμφανίσουν έξαρση και θα είναι ίσως οι πιο θεαματικές της τελευταίας δεκαετίας, καθώς στην πορεία της Γης θα βρεθούν πολύ περισσότερα μετέωρα-καμικάζι λόγω της βαρυτικής επίδρασης του Δία, που εξέτρεψε τα σωματίδια (μετεωροειδή) πλησιέστερα προς την τροχιά της Γης.

Όσοι είναι ξύπνιοι, θα έχουν την ευκαιρία -εφόσον ο κατά τόπους ουρανός δεν έχει σύννεφα- να δουν το θεαματικό αστρονομικό φαινόμενο, που μπορεί να φθάσει τα 150 έως 160 μετέωρα ανά ώρα (από 60 έως 100 συνήθως). Η έξαρση των μετεώρων αναμένεται τις πρωινές ώρες της 12ης Αυγούστου, από 02:00 έως 07:00. Στις 3 τα ξημερώματα της Παρασκευής θα δύσει και η Σελήνη, οπότε μετά ο ουρανός θα είναι σκοτεινότερος και η παρατήρηση των διαττόντων θα είναι ανεπηρέαστη από το φως του φεγγαριού.

Οι Περσείδες είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι γρήγορα και φωτεινά, έχοντας συχνά μακριές πύρινες «ουρές». Σύμφωνα με τη NASA, οι Περσείδες παράγουν περισσότερα φωτεινά μετέωρα από κάθε άλλη βροχή διαττόντων. Εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο, μολονότι αρχικά φαίνονταν να προέρχονται από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν και το όνομά τους.

Τα μετέωρα αρχίζουν να πέφτουν αραιά από τις 17 Ιουλίου περίπου, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν σχεδόν έως το τέλος του Αυγούστου. Όσο πιο κοντά στην ώρα που χαράζει, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς με γυμνά μάτια τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» οπουδήποτε στον ουρανό.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Κομήτης πέφτει με ταχύτητα στον Ήλιο σε σπάνιο βίντεο της NASA

Κομήτης πέφτει με ταχύτητα στον Ήλιο σε σπάνιο βίντεο της NASA
Ο εισερχόμενος κομήτης έρχεται από τα δεξιά. Ο κενός δίσκος στο κέντρο προέρχεται από όργανο που κρύβει την εκτυφλωτική λάμψη του Ήλιου (Πηγή: ESA/NASA/SOHO/Joy Ng)   (Φωτογραφία:  NASA)
Ένα μεγάλο διαστημικό παγάκι που μάλλον πάσχει από αυτοκτονικό ιδεασμό διαλύεται πέφτοντας προς τον Ήλιο με ταχύτητα 600 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Ο αυτόχειρας κομήτης εκτιμάται μάλιστα ότι ήταν το ταχύτερο αντικείμενο στο Ηλιακό Σύστημα τη στιγμή που καταστράφηκε.

Ο δορυφόρος SOHO (Ηλιακό και Ηλιοσφαιρικό Παρατηρητήριο), προϊόν συνεργασίας ανάμεσα στη NASA και την αντίστοιχη ευρωπαϊκή υπηρεσία ESA, παρακολουθούσε τον κομήτη για τρεις μέρες μέχρι την διάλυσή του στις 4 Αυγούστου.


 
ESA/NASA/SOHO/Joy Ng

Το εισερχόμενο αντικείμενο επιταχύνθηκε λόγω της πανίσχυρης βαρυτικής έλξης του Ήλιου. Δεν έφτασε μέχρι το άστρο αλλά διαλύθηκε καθώς περνούσε πίσω του λόγω των ακραίων δυνάμεων.
IN.GR

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Καρέ καρέ η επιστροφή Βρετανού αστροναύτη από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό


Πατήστε εδώ για να δείτε ζωντανά την επιστροφή των αστροναυτών όπως μεταδίδει η NASA

Ο Βρετανός αστροναύτης Tom Peake επέστρεψε στη Γη μετά από έξι μήνες παραμονής του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Η διαστημική κάψουλα Σογιούζ, ρωσικής κατασκευής, η οποία μετέφερε εκτός από τον Τom Peake και άλλους δύο αστροναύτες προσγειώθηκε στο Καζακστάν.










ΠΗΓΕΣ: BBC, NASA,  ZOUGLA.GR

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Ο ελληνικός ουρανός 365 ημέρες το χρόνο! Ένα βραβευμένο βίντεο και φωτογραφίες από τον Παναγιώτη Φιλίππου



Ενα εκπληκτικό έργο, Ελληνα καλλιτέχνη, για την Ελλάδα διακρίθηκε σε διεθνή διαγωνισμό. Χολιγουντιανό διαγωνισμό. Ο λόγος για το timelapse βίντεο του Παναγιώτη Φιλίππου με τίτλο Greek Skies. 
Το εν λόγω βίντεο του Φιλίππου, το οποίο το έχει αφιερώσει στη μνήμη του πατέρα του χρειάστηκε ουσιαστικά παρουσιάζει τον ελληνικό ουρανό σε κάθε… φάση του: Με ήλιο, με φεγγάρι, βουτηγμένο στο απόλυτο σκοτάδι, έναστρο, συννεφιασμένο, πεντακάθαρο, στην εξοχή και στην πόλη.



Οπως ο ίδιος ο δημιουργός αναφέρει στη σελίδα του, για τη δημιουργία του εν λόγω βίντεο χρειάστηκαν 365 ημέρες, 55.000 φωτογραφίες, 825 ώρες λήψεων, 8.400 χιλιόμετρα, 650 ώρες επεξεργασίας. «Τα κατάφερα μπαμπά, το βίντεο είναι έτοιμο» γράφει στο συγκινητικό του ποστ προς τον πατέρα του, που όπως λέει του έδωσε τη δύναμη να αντέξει και το κρύο και τη ζέστη και να τραβήξει τις εικόνες αυτές: «Μπαμπά, το βίντεο αυτό είσαι εσύ, εσύ είσαι οι “Greek Skies”».
Το βίντεο συμμετείχε στην επίσημη επιλογή των Los Angeles Independent Film Festival Awards για τον μήνα Δεκέμβριο και κέρδισε το βραβείο Best of the Fest των Hollywood International Independent Documentary Awards (HIIDA)




.
πηγή: Παναγιώτης Φιλίππου

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Bρέθηκαν ακόμη 1.284 εξωπλανήτες!

Bρέθηκαν ακόμη 1.284 εξωπλανήτες

Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA ανακάλυψε 1.284 εξωπλανήτες χάρη στο τηλεσκόπιο Κέπλερ, διπλασιάζοντας τον αριθμό των επιβεβαιωμένων πλανητών εκτός του ηλιακού συστήματός μας.



«Αυτό μας κάνει να ελπίζουμε ότι κάπου, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο μας, θα βρούμε τελικά έναν αδελφό πλανήτη της Γης», είπε η Ελέν Στόφαν, η επιστημονική υπεύθυνη της NASA.



Οι αστρονόμοι είναι βέβαιοι σε ποσοστό 99% ότι αυτοί οι 1.284 εξωπλανήτες είναι πραγματικά πλανήτες και όχι άλλα ουράνια σώματα.
Το Κέπλερ, που εκτοξεύτηκε το 2009, έχει εξετάσει εξονυχιστικά 150.000 άστραΤο τηλεσκόπιο Κέπλερ έχει επίσης εντοπίσει άλλα 1.327 αντικείμενα που θα μπορούσαν να είναι πλανήτες, όμως θα χρειαστούν επιπρόσθετες μελέτες για να επιβεβαιωθεί αυτή η εικασία.
Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 5.000 «επίδοξοι» εξωπλανήτες και οι 2.325 από αυτούς βρέθηκαν χάρη στο Κέπλερ. «Πριν από την εκτόξευση του Κέπλερ δεν ξέραμε αν οι εξωπλανήτες είναι σπάνιοι ή άφθονοι και τώρα φαίνεται ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες παρά άστρα» είπε ο Πολ Χερτζ, ο διευθυντής του τμήματος αστροφυσικής της NASA. «Οι πληροφορίες αυτές θα καθοδηγήσουν τις μελλοντικές αποστολές μας για να μάθουμε αν είμαστε μόνοι ή όχι στο σύμπαν», πρόσθεσε.



Το Κέπλερ, που εκτοξεύτηκε το 2009, έχει εξετάσει εξονυχιστικά 150.000 άστρα για να βρει ενδείξεις πλανητών σε τροχιά γύρω από αυτά και κυρίως πλανήτες που βρίσκονται σε απόσταση τέτοια που θα μπορούσαν να έχουν νερό σε υγρή κατάσταση, κάτι που θα επέτρεπε ενδεχομένως την εμφάνιση ζωής.

 ΠΗΓΗ:  Xρ. Μαζάνης ZOUGLA.GR

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Ο Ερμής διέσχισε τον ηλιακό δίσκο

Ο Ερμής διέσχισε τον ηλιακό δίσκο


Ορατό και από την Ελλάδα ήταν το μεσημέρι της Δευτέρας ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο: η διάβαση του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Ερμή, μπροστά από τον ηλιακό δίσκο, καθώς η τροχιά του τον έφερε ακριβώς ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο.

Το zougla.gr σας μετέδωσε ζωντανά το φαινόμενο από τα τηλεσκόπια της NASA καθώς και από κάμερες που απεικόνισαν τον τρόπο που έγινε ορατό από την Αττική...



Ο Ερμής φαινόταν σαν μια σκούρα κουκκίδα -το 1/150ό της διαμέτρου του Ήλιου- διέσχισε αργά επί 7,5 ώρες περίπου τον ολοφώτεινο δίσκο του άστρου μας.

Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2006, αλλά η διάβαση τότε δεν ήταν ορατή από την Ελλάδα. Θα ξανασυμβεί στις 11 Νοεμβρίου 2019, οπότε θα είναι ξανά ορατή από τη χώρα μας, ενώ η μεθεπόμενη διάβαση θα γίνει το 2032.

Κατά μέσο όρο, μέσα σε έναν αιώνα συμβαίνουν 13 ή 14 διαβάσεις του Ερμή. Η πρώτη έγινε αντιληπτή από τον Γάλλο αστρονόμο Πιερ Κασεντί το 1631, δύο δεκαετίες μετά την εφεύρεση του τηλεσκοπίου.

Επειδή ο ήλιος έδυσε μία ώρα πριν από τη λήξη του φαινομένου, δεν κατέστη δυνατό να παρατηρηθεί η έξοδος του Ερμή από τον ηλιακό δίσκο.



Η «είσοδος» του πλανήτη στον Ήλιο ξεκίνησε στις 14.12 (ώρα Ελλάδας), οπότε σε αυτήν την πρώτη επαφή ο Ερμής εφάπτεται εξωτερικά του Ήλιου. Έπειτα από τρία λεπτά ο πλανήτης εισήλθε πλέον ολόκληρος και εφαπτόταν εσωτερικά στον ηλιακό δίσκο.

Κατά τις επόμενες έξι ώρες ο Ερμής φαινόταν να «διαβαίνει» τον ηλιακό δίσκο, φτάνοντας στο βαθύτερο σημείο της διάβασης στις 17.57. Το φαινόμενο θα ολοκληρωθεί στις 21.42, όταν πια ο ήλιος θα έχει δύσει, οπότε το τέλος της διάβασης δεν θα είναι ορατό από την Ελλάδα. Το φαινόμενο είναι ορατό στην ολότητά του από τη Δυτική Ευρώπη, τη Δυτική Αφρική, καθώς επίσης την ανατολική Αμερική, βόρεια και νότια.




Ο Ερμής ολοκληρώνει μια πλήρη τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 88 μέρες (το έτος του) και περνάει ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο κάθε 116 μέρες. Όμως, συνήθως ο πλανήτης φαίνεται κάτω ή πάνω από τον ηλιακό δίσκο και όχι μέσα σε αυτόν.

Επειδή ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον λαμπρό ήλιο, κινούμενος σε απόσταση μόνο 46 έως 70 εκατ. χλμ. από αυτόν, είναι δύσκολο να μελετηθεί με τηλεσκόπια από τη Γη. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του κυμαίνεται από μείον 170 έως άνω των 400 βαθμών Κελσίου. Περιστρέφεται τόσο αργά γύρω από τον άξονά του, που εμφανίζει τη μοναδική ιδιομορφία η μέρα του (μία πλήρης περιστροφή του) να έχει διπλάσια διάρκεια από το έτος του (μια πλήρης περιφορά γύρω από τον Ήλιο). Είναι ένας πυκνός πλανήτης με μια «σιδερένια καρδιά» αναλογικά μεγαλύτερη από ό,τι ο πυρήνας από σίδηρο της Γης, ενώ η επιφάνειά του εμφανίζει έντονα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Μέχρι τώρα, δύο αποστολές της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη: το σκάφος «Μάρινερ 10» τρεις φορές στη διετία 1974-75 και το «Μέσεντζερ» το 2011-15. Η αποστολή BepiColombo του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Διαστήματος (JAXA), που θα εκτοξευθεί το 2017 ή το 2018, θα φθάσει στον Ερμή το 2024.

zougla.gr

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Ορατή και από την Ελλάδα η διάβαση του Ερμή μπροστά από τον Ήλιο

Ορατή και από την Ελλάδα η διάβαση του Ερμή μπροστά από τον Ήλιο


Σήμερα θα είναι ορατό και από την Ελλάδα ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο: η διάβαση του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Ερμή, μπροστά από τον ηλιακό δίσκο, καθώς η τροχιά του θα τον φέρει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο. Ο Ερμής θα φαίνεται σαν μια σκούρα κουκίδα -το 1/150ό της διαμέτρου του Ήλιου- που θα διασχίζει αργά επί 7,5 περίπου ώρες τον ολοφώτεινο δίσκο του άστρου μας.

Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2006, αλλά η διάβαση τότε δεν ήταν ορατή από την Ελλάδα. Θα ξανασυμβεί στις 11 Νοεμβρίου 2019, οπότε θα είναι ξανά ορατή από τη χώρα μας, ενώ η μεθεπόμενη διάβαση θα λάβει χώρα το 2032. Κατά μέσο όρο, μέσα σε έναν αιώνα συμβαίνουν 13 ή 14 διαβάσεις του Ερμή. Η πρώτη έγινε αντιληπτή από τον Γάλλο αστρονόμο Πιέρ Κασεντί το 1631, δύο δεκαετίες μετά την εφεύρεση του τηλεσκοπίου.

Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η διάβαση της 9ης Μαΐου θα είναι ορατή από την Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος της, όμως ο Ήλιος θα δύσει μια ώρα πριν τη λήξη του φαινομένου και έτσι δεν θα είναι δυνατό να παρατηρηθεί η έξοδος του Ερμή από τον ηλιακό δίσκο.

Η «είσοδος» του πλανήτη στον Ήλιο αναμένεται να λάβει χώρα στις 14:12 (ώρα Ελλάδας), οπότε σε αυτή την πρώτη επαφή ο Ερμής θα εφάπτεται εξωτερικά του Ήλιου. Μετά από τρία λεπτά ο πλανήτης θα έχει εισέλθει πλέον ολόκληρος και θα εφάπτεται εσωτερικά στον ηλιακό δίσκο.

Κατά τις επόμενες έξι ώρες ο Ερμής θα φαίνεται να «διαβαίνει» τον ηλιακό δίσκο, φτάνοντας στο βαθύτερο σημείο της διάβασης στις 17:57. Το φαινόμενο θα ολοκληρωθεί στις 21:42, όταν πια ο Ήλιος θα έχει δύσει, οπότε το τέλος της διάβασης δεν θα είναι ορατό από την Ελλάδα. Το φαινόμενο θα είναι ορατό στην ολότητά του από τη Δυτική Ευρώπη, τη Δυτική Αφρική, καθώς επίσης την ανατολική Αμερική, Βόρεια και Νότια.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η παρατήρηση της διάβασης μπορεί να γίνει μόνο με ειδικά ηλιακά φίλτρα στα τηλεσκόπια ή στα κιάλια, όχι με γυμνά μάτια ή με απλά γυαλιά ηλίου. Η παρατεταμένη παρατήρηση του Ήλιου, ακόμη και όταν αυτός είναι χαμηλά στον ορίζοντα, είναι επικίνδυνη χωρίς ειδικά φίλτρα, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος για σοβαρή και μόνιμη βλάβη στα μάτια, ακόμη και τύφλωση.

Ο Ερμής ολοκληρώνει μια πλήρη τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 88 μέρες (το έτος του) και περνάει ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο κάθε 116 μέρες. Όμως συνήθως ο πλανήτης φαίνεται κάτω ή πάνω από τον ηλιακό δίσκο και όχι μέσα σε αυτόν.

Επειδή ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον λαμπρό Ήλιο, κινούμενος σε απόσταση μόνο 46 έως 70 εκατ. χλμ. από αυτόν, είναι δύσκολο να μελετηθεί με τηλεσκόπια από τη Γη. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του κυμαίνεται από μείον 170 έως άνω των 400 βαθμών Κελσίου.

Περιστρέφεται τόσο αργά γύρω από τον άξονά του, που εμφανίζει την μοναδική ιδιομορφία η μέρα του (μία πλήρης περιστροφή του) να έχει διπλάσια διάρκεια από το έτος του (μια πλήρης περιφορά γύρω από τον Ήλιο). Είναι ένας πυκνός πλανήτης με μια «σιδερένια καρδιά» αναλογικά μεγαλύτερη από ό,τι ο πυρήνας από σίδηρο της Γης, ενώ η επιφάνειά του εμφανίζει έντονα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Μέχρι τώρα, δύο αποστολές της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη: το σκάφος «Μάρινερ 10» τρεις φορές στη διετία 1974-75 και το «Μέσεντζερ» το 2011-15. Η αποστολή BepiColombo του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Διαστήματος (JAXA), που θα εκτοξευθεί το 2017 ή το 2018, θα φθάσει στον Ερμή το 2024.