Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Τα βλέμματα στον νυχτερινό ουρανό: Σε έξαρση... δεκαετιών σήμερα το φαινόμενο των Περσείδων!

Περσείδες 2016: Πιο θεαματική της δεκαετίας η βροχή αστεριών του Αυγούστου Όπως κάθε χρόνο στην καρδιά του καλοκαιριού, αργά σήμερα το βράδυ προς τα χαράματα της Παρασκευής, στον νυχτερινό ουρανό της Ελλάδας και γενικότερα του βορείου ημισφαιρίου θα κορυφωθεί η πιο εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια», οι διάττοντες Περσείδες.

Φέτος, μάλιστα, σύμφωνα με τους ειδικούς της NASA, οι Περσείδες θα εμφανίσουν έξαρση και θα είναι ίσως οι πιο θεαματικές της τελευταίας δεκαετίας, καθώς στην πορεία της Γης θα βρεθούν πολύ περισσότερα μετέωρα-καμικάζι λόγω της βαρυτικής επίδρασης του Δία, που εξέτρεψε τα σωματίδια (μετεωροειδή) πλησιέστερα προς την τροχιά της Γης.

Όσοι είναι ξύπνιοι, θα έχουν την ευκαιρία -εφόσον ο κατά τόπους ουρανός δεν έχει σύννεφα- να δουν το θεαματικό αστρονομικό φαινόμενο, που μπορεί να φθάσει τα 150 έως 160 μετέωρα ανά ώρα (από 60 έως 100 συνήθως). Η έξαρση των μετεώρων αναμένεται τις πρωινές ώρες της 12ης Αυγούστου, από 02:00 έως 07:00. Στις 3 τα ξημερώματα της Παρασκευής θα δύσει και η Σελήνη, οπότε μετά ο ουρανός θα είναι σκοτεινότερος και η παρατήρηση των διαττόντων θα είναι ανεπηρέαστη από το φως του φεγγαριού.

Οι Περσείδες είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι γρήγορα και φωτεινά, έχοντας συχνά μακριές πύρινες «ουρές». Σύμφωνα με τη NASA, οι Περσείδες παράγουν περισσότερα φωτεινά μετέωρα από κάθε άλλη βροχή διαττόντων. Εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο, μολονότι αρχικά φαίνονταν να προέρχονται από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν και το όνομά τους.

Τα μετέωρα αρχίζουν να πέφτουν αραιά από τις 17 Ιουλίου περίπου, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν σχεδόν έως το τέλος του Αυγούστου. Όσο πιο κοντά στην ώρα που χαράζει, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς με γυμνά μάτια τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» οπουδήποτε στον ουρανό.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Κομήτης πέφτει με ταχύτητα στον Ήλιο σε σπάνιο βίντεο της NASA

Κομήτης πέφτει με ταχύτητα στον Ήλιο σε σπάνιο βίντεο της NASA
Ο εισερχόμενος κομήτης έρχεται από τα δεξιά. Ο κενός δίσκος στο κέντρο προέρχεται από όργανο που κρύβει την εκτυφλωτική λάμψη του Ήλιου (Πηγή: ESA/NASA/SOHO/Joy Ng)   (Φωτογραφία:  NASA)
Ένα μεγάλο διαστημικό παγάκι που μάλλον πάσχει από αυτοκτονικό ιδεασμό διαλύεται πέφτοντας προς τον Ήλιο με ταχύτητα 600 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Ο αυτόχειρας κομήτης εκτιμάται μάλιστα ότι ήταν το ταχύτερο αντικείμενο στο Ηλιακό Σύστημα τη στιγμή που καταστράφηκε.

Ο δορυφόρος SOHO (Ηλιακό και Ηλιοσφαιρικό Παρατηρητήριο), προϊόν συνεργασίας ανάμεσα στη NASA και την αντίστοιχη ευρωπαϊκή υπηρεσία ESA, παρακολουθούσε τον κομήτη για τρεις μέρες μέχρι την διάλυσή του στις 4 Αυγούστου.


 
ESA/NASA/SOHO/Joy Ng

Το εισερχόμενο αντικείμενο επιταχύνθηκε λόγω της πανίσχυρης βαρυτικής έλξης του Ήλιου. Δεν έφτασε μέχρι το άστρο αλλά διαλύθηκε καθώς περνούσε πίσω του λόγω των ακραίων δυνάμεων.
IN.GR

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Καρέ καρέ η επιστροφή Βρετανού αστροναύτη από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό


Πατήστε εδώ για να δείτε ζωντανά την επιστροφή των αστροναυτών όπως μεταδίδει η NASA

Ο Βρετανός αστροναύτης Tom Peake επέστρεψε στη Γη μετά από έξι μήνες παραμονής του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Η διαστημική κάψουλα Σογιούζ, ρωσικής κατασκευής, η οποία μετέφερε εκτός από τον Τom Peake και άλλους δύο αστροναύτες προσγειώθηκε στο Καζακστάν.










ΠΗΓΕΣ: BBC, NASA,  ZOUGLA.GR

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Ο ελληνικός ουρανός 365 ημέρες το χρόνο! Ένα βραβευμένο βίντεο και φωτογραφίες από τον Παναγιώτη Φιλίππου



Ενα εκπληκτικό έργο, Ελληνα καλλιτέχνη, για την Ελλάδα διακρίθηκε σε διεθνή διαγωνισμό. Χολιγουντιανό διαγωνισμό. Ο λόγος για το timelapse βίντεο του Παναγιώτη Φιλίππου με τίτλο Greek Skies. 
Το εν λόγω βίντεο του Φιλίππου, το οποίο το έχει αφιερώσει στη μνήμη του πατέρα του χρειάστηκε ουσιαστικά παρουσιάζει τον ελληνικό ουρανό σε κάθε… φάση του: Με ήλιο, με φεγγάρι, βουτηγμένο στο απόλυτο σκοτάδι, έναστρο, συννεφιασμένο, πεντακάθαρο, στην εξοχή και στην πόλη.



Οπως ο ίδιος ο δημιουργός αναφέρει στη σελίδα του, για τη δημιουργία του εν λόγω βίντεο χρειάστηκαν 365 ημέρες, 55.000 φωτογραφίες, 825 ώρες λήψεων, 8.400 χιλιόμετρα, 650 ώρες επεξεργασίας. «Τα κατάφερα μπαμπά, το βίντεο είναι έτοιμο» γράφει στο συγκινητικό του ποστ προς τον πατέρα του, που όπως λέει του έδωσε τη δύναμη να αντέξει και το κρύο και τη ζέστη και να τραβήξει τις εικόνες αυτές: «Μπαμπά, το βίντεο αυτό είσαι εσύ, εσύ είσαι οι “Greek Skies”».
Το βίντεο συμμετείχε στην επίσημη επιλογή των Los Angeles Independent Film Festival Awards για τον μήνα Δεκέμβριο και κέρδισε το βραβείο Best of the Fest των Hollywood International Independent Documentary Awards (HIIDA)




.
πηγή: Παναγιώτης Φιλίππου

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Bρέθηκαν ακόμη 1.284 εξωπλανήτες!

Bρέθηκαν ακόμη 1.284 εξωπλανήτες

Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA ανακάλυψε 1.284 εξωπλανήτες χάρη στο τηλεσκόπιο Κέπλερ, διπλασιάζοντας τον αριθμό των επιβεβαιωμένων πλανητών εκτός του ηλιακού συστήματός μας.



«Αυτό μας κάνει να ελπίζουμε ότι κάπου, σε τροχιά γύρω από ένα άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο μας, θα βρούμε τελικά έναν αδελφό πλανήτη της Γης», είπε η Ελέν Στόφαν, η επιστημονική υπεύθυνη της NASA.



Οι αστρονόμοι είναι βέβαιοι σε ποσοστό 99% ότι αυτοί οι 1.284 εξωπλανήτες είναι πραγματικά πλανήτες και όχι άλλα ουράνια σώματα.
Το Κέπλερ, που εκτοξεύτηκε το 2009, έχει εξετάσει εξονυχιστικά 150.000 άστραΤο τηλεσκόπιο Κέπλερ έχει επίσης εντοπίσει άλλα 1.327 αντικείμενα που θα μπορούσαν να είναι πλανήτες, όμως θα χρειαστούν επιπρόσθετες μελέτες για να επιβεβαιωθεί αυτή η εικασία.
Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 5.000 «επίδοξοι» εξωπλανήτες και οι 2.325 από αυτούς βρέθηκαν χάρη στο Κέπλερ. «Πριν από την εκτόξευση του Κέπλερ δεν ξέραμε αν οι εξωπλανήτες είναι σπάνιοι ή άφθονοι και τώρα φαίνεται ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες παρά άστρα» είπε ο Πολ Χερτζ, ο διευθυντής του τμήματος αστροφυσικής της NASA. «Οι πληροφορίες αυτές θα καθοδηγήσουν τις μελλοντικές αποστολές μας για να μάθουμε αν είμαστε μόνοι ή όχι στο σύμπαν», πρόσθεσε.



Το Κέπλερ, που εκτοξεύτηκε το 2009, έχει εξετάσει εξονυχιστικά 150.000 άστρα για να βρει ενδείξεις πλανητών σε τροχιά γύρω από αυτά και κυρίως πλανήτες που βρίσκονται σε απόσταση τέτοια που θα μπορούσαν να έχουν νερό σε υγρή κατάσταση, κάτι που θα επέτρεπε ενδεχομένως την εμφάνιση ζωής.

 ΠΗΓΗ:  Xρ. Μαζάνης ZOUGLA.GR

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Ο Ερμής διέσχισε τον ηλιακό δίσκο

Ο Ερμής διέσχισε τον ηλιακό δίσκο


Ορατό και από την Ελλάδα ήταν το μεσημέρι της Δευτέρας ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο: η διάβαση του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Ερμή, μπροστά από τον ηλιακό δίσκο, καθώς η τροχιά του τον έφερε ακριβώς ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο.

Το zougla.gr σας μετέδωσε ζωντανά το φαινόμενο από τα τηλεσκόπια της NASA καθώς και από κάμερες που απεικόνισαν τον τρόπο που έγινε ορατό από την Αττική...



Ο Ερμής φαινόταν σαν μια σκούρα κουκκίδα -το 1/150ό της διαμέτρου του Ήλιου- διέσχισε αργά επί 7,5 ώρες περίπου τον ολοφώτεινο δίσκο του άστρου μας.

Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2006, αλλά η διάβαση τότε δεν ήταν ορατή από την Ελλάδα. Θα ξανασυμβεί στις 11 Νοεμβρίου 2019, οπότε θα είναι ξανά ορατή από τη χώρα μας, ενώ η μεθεπόμενη διάβαση θα γίνει το 2032.

Κατά μέσο όρο, μέσα σε έναν αιώνα συμβαίνουν 13 ή 14 διαβάσεις του Ερμή. Η πρώτη έγινε αντιληπτή από τον Γάλλο αστρονόμο Πιερ Κασεντί το 1631, δύο δεκαετίες μετά την εφεύρεση του τηλεσκοπίου.

Επειδή ο ήλιος έδυσε μία ώρα πριν από τη λήξη του φαινομένου, δεν κατέστη δυνατό να παρατηρηθεί η έξοδος του Ερμή από τον ηλιακό δίσκο.



Η «είσοδος» του πλανήτη στον Ήλιο ξεκίνησε στις 14.12 (ώρα Ελλάδας), οπότε σε αυτήν την πρώτη επαφή ο Ερμής εφάπτεται εξωτερικά του Ήλιου. Έπειτα από τρία λεπτά ο πλανήτης εισήλθε πλέον ολόκληρος και εφαπτόταν εσωτερικά στον ηλιακό δίσκο.

Κατά τις επόμενες έξι ώρες ο Ερμής φαινόταν να «διαβαίνει» τον ηλιακό δίσκο, φτάνοντας στο βαθύτερο σημείο της διάβασης στις 17.57. Το φαινόμενο θα ολοκληρωθεί στις 21.42, όταν πια ο ήλιος θα έχει δύσει, οπότε το τέλος της διάβασης δεν θα είναι ορατό από την Ελλάδα. Το φαινόμενο είναι ορατό στην ολότητά του από τη Δυτική Ευρώπη, τη Δυτική Αφρική, καθώς επίσης την ανατολική Αμερική, βόρεια και νότια.




Ο Ερμής ολοκληρώνει μια πλήρη τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 88 μέρες (το έτος του) και περνάει ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο κάθε 116 μέρες. Όμως, συνήθως ο πλανήτης φαίνεται κάτω ή πάνω από τον ηλιακό δίσκο και όχι μέσα σε αυτόν.

Επειδή ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον λαμπρό ήλιο, κινούμενος σε απόσταση μόνο 46 έως 70 εκατ. χλμ. από αυτόν, είναι δύσκολο να μελετηθεί με τηλεσκόπια από τη Γη. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του κυμαίνεται από μείον 170 έως άνω των 400 βαθμών Κελσίου. Περιστρέφεται τόσο αργά γύρω από τον άξονά του, που εμφανίζει τη μοναδική ιδιομορφία η μέρα του (μία πλήρης περιστροφή του) να έχει διπλάσια διάρκεια από το έτος του (μια πλήρης περιφορά γύρω από τον Ήλιο). Είναι ένας πυκνός πλανήτης με μια «σιδερένια καρδιά» αναλογικά μεγαλύτερη από ό,τι ο πυρήνας από σίδηρο της Γης, ενώ η επιφάνειά του εμφανίζει έντονα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Μέχρι τώρα, δύο αποστολές της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη: το σκάφος «Μάρινερ 10» τρεις φορές στη διετία 1974-75 και το «Μέσεντζερ» το 2011-15. Η αποστολή BepiColombo του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Διαστήματος (JAXA), που θα εκτοξευθεί το 2017 ή το 2018, θα φθάσει στον Ερμή το 2024.

zougla.gr

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Ορατή και από την Ελλάδα η διάβαση του Ερμή μπροστά από τον Ήλιο

Ορατή και από την Ελλάδα η διάβαση του Ερμή μπροστά από τον Ήλιο


Σήμερα θα είναι ορατό και από την Ελλάδα ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο: η διάβαση του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Ερμή, μπροστά από τον ηλιακό δίσκο, καθώς η τροχιά του θα τον φέρει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο. Ο Ερμής θα φαίνεται σαν μια σκούρα κουκίδα -το 1/150ό της διαμέτρου του Ήλιου- που θα διασχίζει αργά επί 7,5 περίπου ώρες τον ολοφώτεινο δίσκο του άστρου μας.

Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2006, αλλά η διάβαση τότε δεν ήταν ορατή από την Ελλάδα. Θα ξανασυμβεί στις 11 Νοεμβρίου 2019, οπότε θα είναι ξανά ορατή από τη χώρα μας, ενώ η μεθεπόμενη διάβαση θα λάβει χώρα το 2032. Κατά μέσο όρο, μέσα σε έναν αιώνα συμβαίνουν 13 ή 14 διαβάσεις του Ερμή. Η πρώτη έγινε αντιληπτή από τον Γάλλο αστρονόμο Πιέρ Κασεντί το 1631, δύο δεκαετίες μετά την εφεύρεση του τηλεσκοπίου.

Σύμφωνα με τους αστρονόμους, η διάβαση της 9ης Μαΐου θα είναι ορατή από την Ελλάδα στο μεγαλύτερο μέρος της, όμως ο Ήλιος θα δύσει μια ώρα πριν τη λήξη του φαινομένου και έτσι δεν θα είναι δυνατό να παρατηρηθεί η έξοδος του Ερμή από τον ηλιακό δίσκο.

Η «είσοδος» του πλανήτη στον Ήλιο αναμένεται να λάβει χώρα στις 14:12 (ώρα Ελλάδας), οπότε σε αυτή την πρώτη επαφή ο Ερμής θα εφάπτεται εξωτερικά του Ήλιου. Μετά από τρία λεπτά ο πλανήτης θα έχει εισέλθει πλέον ολόκληρος και θα εφάπτεται εσωτερικά στον ηλιακό δίσκο.

Κατά τις επόμενες έξι ώρες ο Ερμής θα φαίνεται να «διαβαίνει» τον ηλιακό δίσκο, φτάνοντας στο βαθύτερο σημείο της διάβασης στις 17:57. Το φαινόμενο θα ολοκληρωθεί στις 21:42, όταν πια ο Ήλιος θα έχει δύσει, οπότε το τέλος της διάβασης δεν θα είναι ορατό από την Ελλάδα. Το φαινόμενο θα είναι ορατό στην ολότητά του από τη Δυτική Ευρώπη, τη Δυτική Αφρική, καθώς επίσης την ανατολική Αμερική, Βόρεια και Νότια.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η παρατήρηση της διάβασης μπορεί να γίνει μόνο με ειδικά ηλιακά φίλτρα στα τηλεσκόπια ή στα κιάλια, όχι με γυμνά μάτια ή με απλά γυαλιά ηλίου. Η παρατεταμένη παρατήρηση του Ήλιου, ακόμη και όταν αυτός είναι χαμηλά στον ορίζοντα, είναι επικίνδυνη χωρίς ειδικά φίλτρα, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος για σοβαρή και μόνιμη βλάβη στα μάτια, ακόμη και τύφλωση.

Ο Ερμής ολοκληρώνει μια πλήρη τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 88 μέρες (το έτος του) και περνάει ανάμεσα στη Γη και στον Ήλιο κάθε 116 μέρες. Όμως συνήθως ο πλανήτης φαίνεται κάτω ή πάνω από τον ηλιακό δίσκο και όχι μέσα σε αυτόν.

Επειδή ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον λαμπρό Ήλιο, κινούμενος σε απόσταση μόνο 46 έως 70 εκατ. χλμ. από αυτόν, είναι δύσκολο να μελετηθεί με τηλεσκόπια από τη Γη. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του κυμαίνεται από μείον 170 έως άνω των 400 βαθμών Κελσίου.

Περιστρέφεται τόσο αργά γύρω από τον άξονά του, που εμφανίζει την μοναδική ιδιομορφία η μέρα του (μία πλήρης περιστροφή του) να έχει διπλάσια διάρκεια από το έτος του (μια πλήρης περιφορά γύρω από τον Ήλιο). Είναι ένας πυκνός πλανήτης με μια «σιδερένια καρδιά» αναλογικά μεγαλύτερη από ό,τι ο πυρήνας από σίδηρο της Γης, ενώ η επιφάνειά του εμφανίζει έντονα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Μέχρι τώρα, δύο αποστολές της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη: το σκάφος «Μάρινερ 10» τρεις φορές στη διετία 1974-75 και το «Μέσεντζερ» το 2011-15. Η αποστολή BepiColombo του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Διαστήματος (JAXA), που θα εκτοξευθεί το 2017 ή το 2018, θα φθάσει στον Ερμή το 2024.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Φουσκωτό δωμάτιο θα προστεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Φουσκωτό δωμάτιο θα προστεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Καλλιτεχνική απεικόνιση του BEAM εγκατεστημένου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (Πηγή: Bigelow Aerospace) 
Πακεταρισμένο στην κορυφή ενός πυραύλου έτσι ώστε να καταλαμβάνει τον ελάχιστο δυνατό όγκο, το πρώτο φουσκωτό δωμάτιο που σχεδιάστηκε για τη φιλοξενία ανθρώπων στο Διάστημα εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ για να προστεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Το BEAM, ένας διογκούμενος χώρος διαβίωσης που αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταρεία Bigelow Aerospace, εκτοξεύθηκε στις 23:43 (ώρα Ελλάδας την Παρασκευή).

Σήμερα, ένας βασικός περιοριστικός παράγοντας στο μέγεθος των κατασκευών που τίθενται σε τροχιά είναι ο χώρος που προσφέρουν οι πύραυλοι με τους οποίους εκτοξεύονται αυτές οι κατασκευές.


Στη διπλωμένη μορφή του, το BEAM καταλαμβάνει πέντε φορές μικρότερο όγκο (Πηγή:
Stephanie Schierholz)

Η τεχνολογία της Bigelow θα μπορούσε μελλοντικά να επιτρέψει την δημιουργία πιο ευρύχωρων μονάδων διαβίωσης, οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν και στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη τη δεκαετία του 2030.

«Οι μονάδες της Bigelow είναι ελαφρύτερες, καταλαμβάνουν σημαντικά λιγότερο χώρο κατά την εκτόξευση, και επιπλέον είναι μακράν πιο οικονομικές από τις παραδοσιακές, άκαμπτες μονάδες» επισημαίνει η εταιρεία σε ανακοίνωσή της.

Τυλιγμένο σαν αλεξίπτωτο που περιμένει να ενεργοποιηθεί, το BEAM θα μεταφερθεί σε τροχιά με το μη επανδρωμένο σκάφος Dragon της SpaceX, το οποίο με τη σειρά του θα εκτοξευτεί με πύραυλο Falcon της ίδιας εταιρείας.

Όταν το Dragon φτάσει στον προορισμό του, ο ρομποτικός βραχίονας του σταθμού θα μεταφέρει το BEAM στη θυρίδα πρόσδεσης της υπομονάδας Tranquility.

Θα χρειαστούν περίπου 45 λεπτά μέχρι να γεμίσει το δωμάτιο με αέρα και να διογκωθεί σε περισσότερο από πέντε φορές τον αρχικό του όγκο, φτάνοντας τα 4 μέτρα σε μήκος και τα 3,23 μέτρα σε διάμετρο.

Για τα επόμενα δύο χρόνια, το πλήρωμα του ISS θα επισκέπτεται περιοδικά το νέο δωμάτιο και θα ελέγχει τη συμπεριφορά του.

Σύμφωνα με τη Bigelow, το BEAM πληροί τις προβλεπόμενες προδιαγραφές όσον αφορά τη δομική αντοχή της νέας μονάδας και τα επίπεδα προστασίας από την κοσμική ακτινοβολία και τις προσκρούσεις μικρομετεωριτών.

Όταν η διετής δοκιμή τελειώσει, το BEAM θα αποσυνδεθεί από τον ISS και θα αφεθεί να καταστραφεί φλεγόμενο στην ατμόσφαιρα.

Αν τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά, η Bigelow θα προχωρήσει στην ανάπτυξη της μεγαλύτερης μονάδας B330, η οποία θα προσφέρει χώρο 330 κυβικών μέτρων, 20 φορές περισσότερο από ό,τι το BEAM.

Η εταιρεία ελπίζει ότι μέχρι το 2021 θα είναι έτοιμη να προσφέρει δύο μονάδες B330 στη NASA ή σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Διάστημα.

Η εκτόξευση της Παρασκευής έχει ενδιαφέρον και για έναν δεύτερο λόγο: η SpaceX θα δοκιμάσει να φέρει πίσω στη Γη τον πύραυλο Falcon 9 προκειμένου να τον επαναχρησιμοποιήσει.

Β. Πρατικάκης IN.GR


Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Τι συμβαίνει με τον "Πλανήτη 9";

Τι συμβαίνει με τον "Πλανήτη 9";


Του Χρ. Μαζάνη ZOUGLA.GR

Εκατοντάδες είναι τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών που θέλουν τους επιστήμονες να βρίσκονται κοντά στην ανακάλυψη ενός ακόμα πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα, του ένατου σε αριθμό.

Μάλιστα, ορισμένα διεθνή μέσα ενημέρωσης και εξειδικευμένα περιοδικά αναφέρουν πως η ανακάλυψη έχει ήδη γίνει, απλά δεν δημοσιεύεται ακόμα, με αποτέλεσμα να φουντώνουν οι συζητήσεις περί συνωμοσίας των λίγων απέναντι στην ανθρωπότητα.



Η επιστημονική κοινότητα πάντως, συμπεριλαμβανομένης της ΝΑSA, εξετάζουν στοιχεία και δεδομένα τα οποία παρουσιάζουν ερευνητές Πανεπιστημίων από όλον τον κόσμο, καταλήγοντας πως αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του, τότε θα αναθεωρηθεί το υπάρχον μοντέλο του ηλιακού μας συστήματος.



Τον Ιανουάριο του 2016 γίνεται γνωστό πως ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια εντόπισαν στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός ακόμα πλανήτη στις παρυφές του ηλιακού μας συστήματος.



Μάλιστα ονόμασαν το υποθετικό αυτό ουράνιο σώμα «Πλανήτη 9», καθώς αν όντως είναι υπαρκτός, τότε θα είναι ο ένατος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος.

Οι επιστήμονες εκτιμούν πως η μάζα του είναι σχεδόν δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης και βρίσκεται σε τροχιά περίπου 20 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο σε σχέση με τον Ποσειδώνα. Αυτό σημαίνει πως ο νέος αυτός πλανήτης χρειάζεται περίπου 10 με 20 χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρώσει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ήλιο.

Ο «Πλανήτης 9» δεν έγινε άμεσα αντιληπτός από τους ερευνητές Konstantin Batygin και Mike Brown, οι οποίοι εξήγησαν ότι μία παράλληλη έρευνα που έκαναν τους βοήθησε να παρατηρήσουν την ύπαρξή του.

Συγκεκριμένα, παρατήρησαν ότι οι τροχιές συγκεκριμένων ουράνιων σωμάτων στη ζώνη του Κάιπερ, «συγκλίνουν» στην ίδια κατεύθυνση και μετά από σειρά μαθηματικών υπολογισμών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό οφείλεται στη βαρυτική επίδραση ενός «κρυμμένου» πλανήτη.



Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός ότι ένας εκ των ερευνητών, ο Mike Brown, είναι εκείνος που πριν μερικά χρόνια είχε υποβαθμίσει τον Πλούτωνα από πλανήτη σε νανοπλανήτη.

Οι έρευνες του διαστημοπλοίου Κασσίνι της NASA 

Τον ίδιο μήνα μελετώντας τα δεδομένα που περισυλλέγησαν από το διαστημόπλοιο Κασσίνι, της NASA, ο Γάλλος ερευνητής Τζάκουες Λάσκαρ, του γαλλικού Κέντρου Ερευνών, ανακοίνωσε  ότι με τη βοήθεια ενός νέου μαθηματικού μοντέλου, υπολόγισαν πως ο ένατος πλανήτης πιθανόν να επηρεάζεται από την τροχιά της Γης και να κινείται γύρω από τον Ήλιο. «Βρίσκεται στα εξωτερικά όρια του πλανητικού μας συστήματος, αλλά όχι οπουδήποτε τυχαία», τόνιζε.



Καθώς η απόσταση από τον ήλιο είναι τεράστια, οι ερευνητές κατάφεραν να περιορίσουν στο μισό την τροχιά στην οποία μπορεί να ανιχνευτεί το σώμα, σε ζώνη που αντιπροσωπεύει 20.000 χρόνια τροχιάς. «Έχουμε κόψει την απόσταση στη μέση», δήλωνε στο ρωσικό ενημερωτικό δίκτυο RT ο Λάσκαρ.



«Εάν υπάρχει θα ανακαλυφθεί σύντομα»

«Εάν πραγματικά υπάρχει ο ένατος πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος, τότε θα πρέπει να ανακαλυφθεί στα επόμενα λίγα χρόνια», δηλώνει ο Δρ. Δημήτρης Σταματέλλος, Αστροφυσικός, Κύριος Ερευνητής στο University of Central Lancashire, Preston της Βρετανίας, σχολιάζοντας τα νέα στοιχεία που προέκυψαν σχετικά με τον πλανήτη Χ ή πλανήτη 9 που πιθανολογείται ότι περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο κάθε 10.000 έως 20.000 γήινα χρόνια.

«Είμαι αισιόδοξος ότι αν πραγματικά αυτός ο ένατος πλανήτης υπάρχει τότε θα ανακαλυφθεί μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια. Ήδη μεγάλα τηλεσκόπια, όπως π.χ. το Ιαπωνικό Subaru, έχουν αρχίσει να ερευνούν την περιοχή όπου πιθανολογείται ότι βρίσκεται αυτός ο πλανήτης»,προσθέτει.

Ο Δρ Σταματέλλος υποστηρίζει ότι ίσως είναι πιο σωστό αυτός ο πλανήτης να αναφέρεται ως «Πλανήτης ΙΧ» (ένατος) καθώς είχε αρχικά ονομασθεί Πλανήτης Χ όταν ακόμα ο Πλούτωνας θεωρείτο ο ένατος του ηλιακού μας συστήματος. Το 2006, όμως, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση ανακατέταξε τον Πλούτωνα σε πλανήτη νάνο.

Ο πλανήτης αυτός υπολογίζεται να βρίσκεται σε απόσταση 200 έως 1.200 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Γης – Ήλιου.Σύμφωνα με τη νέα ανακάλυψη, το σώμα που ανακαλύφθηκε, με την ονομασία uo3L91, φαίνεται να έλκεται από ένα άλλο μεγάλο ουράνιο σώμα, πολύ πιθανόν έναν μεγάλο πλανήτη. Ο πλανήτης αυτός υπολογίζεται να βρίσκεται σε απόσταση 200 έως 1.200 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Γης – Ήλιου.

Ο πλανήτης υπολογίζεται πως έχει 2-4 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τη Γη και η μάζα του πρέπει να είναι 5 με 10 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα της Γης. Ονομάζεται από κάποιους και υπερ-γαία.

Ο Δρ Σταματέλλος εξήγησε ότι η θέση και η τροχιά του νέου σώματος είναι παρόμοια με τις τροχιές των άλλων σωμάτων της ζώνης Κάιπερ που οδήγησαν τους ερευνητές στην ανάπτυξη αυτής της θεωρίας.

«Οι τροχιές αυτές είναι πολύ πιθανό να οφείλονται στη βαρυτική επίδραση ενός μεγάλου πλανήτη, μέχρι και δέκα φορές μεγαλύτερου από τη Γη, που βρίσκεται στην αντίθετη περίπου κατεύθυνση σχετικά προς τον Ήλιο» συμπλήρωσε. Ωστόσο, ανέφερε ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί.



Υπενθύμισε ότι ναι μεν η εξήγηση των ανωμαλιών της τροχιάς του πλανήτη Ουρανού, ως αποτέλεσμα βαρυτικών αλληλεπιδράσεων με κάποιο άγνωστο πλανήτη, οδήγησαν στην ανακάλυψη του Ποσειδώνα στα μέσα του 18ου αιώνα, αλλά, αντίθετα, μια παρόμοια θεωρία για τις ανωμαλίες της τροχιάς του Ποσειδώνα δεν ήταν σωστή.



«Και ας θυμηθούμε επίσης πως οι ανωμαλίες τις τροχιάς του Ερμή οδήγησαν στην υπόθεση του πλανήτη Ήφαιστου μεταξύ του Ερμή και του Ήλιου που επίσης αποδείχτηκε λανθασμένη αφού οι ανωμαλίες της τροχιάς του Ερμή εξηγήθηκαν από τον Αϊνστάιν με τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας», συνέχισε.



Η σκοτεινή πλευρά του πλανήτη και η καταστροφή της Γης

Ωστόσο, κάποιοι κάνουν λόγο και για την σκοτεινή πλευρά του ένατου πλανήτη.Έρευνα του καθηγητή Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου του Αρκάνσας, Ντάνιελ Γουίτμαϊερ, αναφέρει ότι η επίδραση του υποθετικού πλανήτη πάνω στη Γη θα μπορούσε να συνδέεται με τις κατά καιρούς μαζικές εξαφανίσεις ειδών, όπως οι δεινόσαυροι. Κι αυτό, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής, λόγω της θέσης του.

Συγκεκριμένα, η παρουσία του μπορεί να έχει προκαλέσει «βροχές» μετεωριτών, φέρνοντας μαζικές εξαλείψεις ειδών στον πλανήτη μας, οι οποίες είναι γνωστές ως φαινόμενα από ανάλυση απολιθωμάτων (συγκεκριμένα, θεωρείται ότι περιοδικές μαζικές εξαφανίσεις ειδών έχουν λάβει χώρα ανά χρονικά διαστήματα 27 εκατ. ετών).

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του Independent, το μυστήριο των εξαφανίσεων που λαμβάνουν χώρα ανά 27 εκατ. χρόνια αποτελεί επίσης ένα αινιγματικό ζήτημα, που έχει προκαλέσει και συνεχίζει να προκαλεί «πονοκεφάλους» στον επιστημονικό κόσμο.

O Γουίτμαϊερ μάλιστα, υποστηρίζει ότι ο μυστηριώδης πλανήτης πλησιάζει προς τη Γη και αναμένεται να τη χτυπήσει μέσα στον Απρίλιο. Θα προκαλέσει «βροχή» από κομήτες που σπάνε σε κομμάτια, οι οποίοι θα  χτυπήσουν τη Γη και θα  καταστρέψουν κάθε ίχνος ζωής.
ZOUGLA.GR

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Ανακαλύφθηκε το ψηλότερο βουνό στον Τιτάνα με ύψος 3.337 μέτρα!

Ανακαλύφθηκε το ψηλότερο βουνό στον Τιτάνα με ύψος 3.337 μέτρα
  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Οι διαστημικοί ορειβάτες του μέλλοντος θα έχουν δουλειά στον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, αφού η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) ανακοίνωσε ότι το ραντάρ στο σκάφος
Cassini εντόπισε την υψηλότερη κορυφή με ύψος 3.337 μέτρα.

Η κορυφή βρίσκεται στα λεγόμενα Όρη Μιθρίμ, ενώ ο δορυφόρος διαθέτει και άλλα βουνά με υψόμετρο άνω των 3.000 μέτρων. Τα περισσότερα όρη βρίσκονται κοντά στον ισημερινό του Τιτάνα. Η σχετική ανακοίνωση έγινε σε συνέδριο πλανητικής επιστήμης στο Τέξας.

Η παγωμένη επιφάνεια του Τιτάνα «κάθεται» πάνω σε ένα βαθύ ωκεανό νερού και οι επιστήμονες δεν περίμεναν να βρουν τόσο ψηλά βουνά στον δορυφόρο. Πιστεύουν ότι κάποιες ενεργές τεκτονικές δυνάμεις «δουλεύουν» στον δορυφόρο και το επόμενο βήμα θα είναι να κατανοήσουν πώς είναι δυνατό να υψώνονται τόσο ψηλές κορυφές πάνω σε ένα παγωμένο ωκεανό.

H αποστολή Cassini-Huygens είναι μια κοινή αμερικανο-ευρωπαϊκή αποστολή της NASA, της ESA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας.

Εξάλλου, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις επιστημόνων των ινστιτούτων SETI της Καλιφόρνια και Southwest Research Institute του Τέξας, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», μερικά τουλάχιστον από τα παγωμένα φεγγάρια του Κρόνου μπορεί να είναι νεότερα και από τους δεινόσαυρους. Η γέννησή τους πιθανώς συνέβη πριν από μόνο 100 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πιο πρόσφατα από ό,τι υπέθεταν έως τώρα οι επιστήμονες.

Σύμφωνα με την καθιερωμένη άποψη, οι δορυφόροι είναι τόσο παλιοί όσο και ο ίδιος ο Κρόνος, ο οποίος δημιουργήθηκε πριν από τουλάχιστον τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Η νέα εκτίμηση δίνει μια πολύ πιο πρόσφατη ημερομηνία για τη γέννηση των φεγγαριών, αλλά θα πρέπει να επιβεβαιωθεί.
Προέλευση: in.gr

Χάθηκε η επαφή με τον ιαπωνικό δορυφόρο ακτίνων-Χ Hitomi

Χάθηκε η επαφή με τον ιαπωνικό δορυφόρο ακτίνων-Χ Hitomi
  (Φωτογραφία:  Associated Press )
Η Ιαπωνική Αεροδιαστημική Υπηρεσία Εξερεύνησης (JAXA) ανακοίνωσε ότι έχασε την επαφή με τον υπερσύγχρονο δορυφόρο ακτίνων-Χ  Hitomi (ASTRO-H), ο οποίος είχε εκτοξευθεί στο διάστημα στις 17 Φεβρουαρίου.

Προς το παρόν, η JAXA δεν είναι σε θέση να βεβαιώσει ποια είναι η κατάσταση του δορυφόρου και αν έχει καταστραφεί ή αν θα μπορούσε να αποκατασταθεί τυχόν βλάβη του. Η υπηρεσία συνέστησε μια ομάδα επείγουσας δράσης στην προσπάθεια να σώσει τον δορυφόρο της.

Στο παρελθόν η JAXA έχει σώσει διαστημικές αποστολές που αντιμετώπισαν προβλήματα, με πιο πρόσφατη περίπτωση το σκάφος «Ακατσούκι» που είχε τεθεί σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη πέρυσι τον Δεκέμβριο, πέντε ολόκληρα χρόνια μετά από μια βλάβη στη μηχανή του.

Όμως το Κοινό Κέντρο Διαστημικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, που παρακολουθεί τα διαστημικά «σκουπίδια», ανέφερε ότι εντόπισε πέντε τέτοια στην περιοχή του «Χιτόμι», αν και είναι άγνωστο κατά πόσο αυτά προέρχονται από τον εν λόγω δορυφόρο.

Ο «Χιτόμι», που βρισκόταν στη φάση «τσεκ-άουτ» των συστημάτων του, όταν χάθηκε η επαφή μαζί του, είχε σχεδιαστεί για να μελετήσει διάφορα κοσμικά φαινόμενα (μαύρες τρύπες, ομάδες γαλαξιών, σκοτεινή ύλη κ.α.) με τη βοήθεια των ακτίνων-Χ και τα υψηλής τεχνολογίας όργανά του.

Στην αποστολή του «Χιτόμι» έχουν, επίσης, συμβάλει η NASA, η ESA και άλλες διαστημικές υπηρεσίες.
Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Βίντεο από την τελευταία ολική έκλειψη Ηλίου όπως καταγράφηκε από το Διάστημα


Βίντεο: Ολική έκλειψη Ηλίου όπως καταγράφηκε από το Διάστημα
Η σκιά της Σελήνης σημαδεύει τον Ειρηνικό ωκεανό σε εικόνα του ιαπωνικού δορυφόρου Himawari-8 
Οι μόνοι που κατάφεραν να δουν την ολική έκλειψη Ηλίου της περασμένης Τετάρτης ήταν μερικά εκατομμύρια τυχεροί στην Ινδονησία. Για τους υπόλοιπους, η NASA παρουσιάζει ένα μοναδικό βίντεο, το πρώτο που καταγράφει μια ολική έκλειψη από το Διάστημα.
Το παρακάτω animation δείχνει τη σκιά της Σελήνης να κινείται στην επιφάνεια της Γης στις περίπου τέσσερις ώρες που διήρκεσε η έκλειψη.

 
NASA / DSCOVR EPIC / Joshua Stevens

Το animation συναρμολογήθηκε από 13 διαδοχικές εικόνες που ελήφθησαν από τον αμερικανικό δορυφόρο DSCOVER, ένα ασυνήθιστο σκάφος που βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη, περίπου 1,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον πλανήτη.

Η κύρια αποστολή του DSCOVER είναι να παρακολουθεί τον ηλιακό άνεμο -ένα συνεχές ρεύμα σωματιδίων- και να προειδοποιεί για ηλιακές καταιγίδες. Η δευτερεύουσα αποστολή του είναι να μεταδίδει πανοραμικές εικόνες της πλευράς της Γης που λούζεται στο φως της ημέρας.

Εκτός από το DISCOVER, την έκλειψη μπόρεσε να καταγράψει και ο ιαπωνικός δορυφόρος Himawari-8 που κινείται σε γεωσύγχρονη τροχιά, έχει δηλαδή την ίδια γωνιακή ταχύτητα με τη Γη και παραμένει μετέωρος πάνω από το ίδιο σημείο του πλανήτη.

Η διαφορά είναι ότι ο Himawari-8 δεν μπόρεσε να καταγράψει την έκλειψη από την αρχή μέχρι το τέλος. Όπως λέει ο Άνταμ Ζάμπο, επιστημονικός διευθυντής της αποστολής DSCOVER, «το ιδιαίτερο με τη δική μας περίπτωση είναι ότι βρισκόμαστε κοντά στη γραμμή Γης-Ήλιου και μπορούμε έτσι να παρακολουθήσουμε το πέρασμα της σεληνιακής σκιάς από τη μία άκρη της Γης μέχρι την άλλη.

«Ένας γεωσύγχρονος δορυφόρος θα μπορούσε, αν ήταν τυχερός, να καταγράψει το μέσο της έκλειψης το μεσημέρι στη δική του ώρα.

»Από ό,τι γνωρίζω, κανείς άλλος δεν έχει καταγράψει μια ολόκληρη έκλειψη σε ένα σετ εικόνων ή σε βίντεο» καμαρώνει ο ερευνητής.

Β. Πρατικάκης από in.gr

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Αστεροειδής εξερράγη πάνω από τον Ατλαντικό

Αστεροειδής εξερράγη πάνω από τον Ατλαντικό

Διαστημικό αντικείμενο, πιθανώς μικρός αστεροειδής, εξερράγη στις 6 Φεβρουαρίου πάνω από τον Ατλαντικό, απελευθερώνοντας ενέργεια 13.000 τόνων ΤΝΤ, δηλαδή όσο η ατομική βόμβα της Χιροσίμα το 1945!

Η έκρηξη που έγινε στην ατμόσφαιρα, διαλύοντας τον βράχο, ήταν η ισχυρότερη που έχει καταγραφεί έπειτα από εκείνη που είχε συμβεί πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας το 2013Το περιστατικό έγινε γνωστό πολύ πρόσφατα από τη NASA, ενώ από νωρίς υπήρχαν υποψίες για το «πέρασμα» διαστημικού αντικειμένου πάνω από την Ινδία, το οποίο μπορεί τελικά να κατέληξε στον Ατλαντικό. Στις 9 Φεβρουαρίου, αξιωματούχοι της τοπικής κυβέρνησης είχαν δηλώσει πως «μία πτώση μετεωρίτη σημειώθηκε εντός πανεπιστημιούπολης… Από τον μετεωρίτη σκοτώθηκε πιθανότατα ένας οδηγός λεωφορείου στην Ινδία. Το θύμα υπέστη σοβαρά τραύματα και υπέκυψε κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο». Ο θάνατος του ανθρώπου αυτού λόγω της πτώσης του μετεωρίτη δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ επίσημα.

Η έκρηξη που έγινε στην ατμόσφαιρα, διαλύοντας τον βράχο, ήταν η ισχυρότερη που έχει καταγραφεί έπειτα από εκείνη που είχε συμβεί πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας το 2013.

Μάλιστα, ήταν 40 φορές μικρότερη έναντι των 500.000 τόνων ΤΝΤ στο Τσελιάμπινσκ και σημειώθηκε σε ύψος περίπου 30 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια του ωκεανού.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αστεροειδής ίσως είχε διάμετρο πέντε έως επτά μέτρων.




Στον χάρτη που δόθηκε στη δημοσιότητα σημειώνεται το σημείο του Ατλαντικού Ωκεανού στο οποίο έπεσαν πιθανότατα τα απομεινάρια του διαστημικού βράχου που ανατινάχτηκε στην γήινη ατμόσφαιρα.



Ο μετεωρίτης του Τσελιάμπινσκ


Ένα μοναδικό φαινόμενο σημειώθηκε πάνω από τα Ουράλια στην κεντρική Ρωσία, στα μέσα Φεβρουαρίου του 2013. Ένας μετεωροειδής με διάμετρο περίπου 17 μέτρων και μάζα περίπου 10.000 τόνων εισήλθε στην ατμόσφαιρα, μετατράπηκε σε βολίδα και εξερράγη σε ύψος 30 χιλιομέτρων, σχεδόν πάνω από την πόλη Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας.

Ως αποτέλεσμα, περίπου 1.000 άνθρωποι τραυματίστηκαν τότε, κυρίως λόγω θραύσης τζαμιών, ενώ κτήρια υπέστησαν υλικές ζημιές.

Στις 16 Οκτωβρίου 2013 ανασύρθηκε από τη λίμνη όπου είχαν πέσει θραύσματα του μετεώρου ένας μετεωρίτης βάρους 570 κιλών. Το θραύσμα βρισκόταν σε βάθος 12 μέτρων και όταν ανασύρθηκε, έσπασε σε τρία κομμάτια. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν βρεθεί. Αποτελείται από χονδρίτη και βρέθηκαν σε αυτόν αρκετές ποσότητες μετάλλου.
zougla.gr

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Μα τι είναι αυτά τα “βαρυτικά κύματα” που ακούμε από χτες; Η εξήγησή τους σ ένα θαυμάσιο κόμικ


Einstein_surfing_on_his_gravitational_waves
Μετά από 19 χρόνια ερευνών, η επιστημονική κοινότητα ανακοίνωσε χτες την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων. Τι ακριβώς είναι όμως αυτά; Η ιστοσελίδα phdcomics δημιούργησε ένα θαυμάσιο κόμικ με την εκλαϊκευμένη επεξήγηση για το τί είναι τα βαρυτικά κύματά.  Αυτή είναι η απόδοσή του στα Ελληνικά

varitika_antikleidi1 varitika_antikleidi2 varitika_antikleidi3


phdcomics  για την απόδοση : Θεοφάνης Παπαμιχαήλ στο: http://antikleidi.com/2016/02/12/varitika_kimata/

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

«Διδυμίδες»: Ετοιμαστείτε για εντυπωσιακή, ορατή από παντού, βροχή μετεωριτών!

Οι λάτρεις του ουρανού και των αστρονομικών φαινομένων ετοιμάζονται για ένα... υπερθέαμα βροχής μετεωριτών το Σαββατοκύριακο, που θα κλιμακωθεί τα ξημερώματα της Κυριακής. Πρόκειται για τηβροχή μετεωριτών «Διδυμίδες» και, όπως προβλέπει η NASA, από τις 12 Δεκεμβρίου έως τις 15 θα εμφανίζονται στον ουρανό 100 μετεωρίτες την ώρα, ορατοί κυρίως από το Βόρειο, αλλά και το Νότιο Ημισφαίριο.

Το εντυπωσιακό θέαμα συμβαίνει κάθε χρόνο και παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά το 1860. Από τότε, οι μετεωρίτες φαίνονται όχι μόνο πιο φωτεινοί, αλλά και πολύχρωμοι, καθώς αρκετοί από αυτούς έχουν εκτός από το άσπρο χρώμα, το κίτρινο, το μπλε, το πράσινο και το κόκκινο.

Η καλύτερη ώρα για την παρατήρησή τους, σε περιοχή μακριά από τα φώτα της πόλης, είναι στις 2 τα ξημερώματα.

Η πιο εντυπωσιακή βροχή μετεωριτών όλου του χρόνου

Οι Διδυμίδες είναι μια βροχή μετεώρων των οποίων η πηγή θεωρείται ο αστεροειδής 3200 Φαέθων, ο οποίος έχει έντονα ελλειπτική τροχιά που τον φέρνει από τη Κύρια Ζώνη Αστεροειδών εσωτερικά της τροχιάς του Ερμή. Έτσι, μαζί με τους Τεταρτίδες, είναι οι μόνες σημαντικές βροχές διαττόντων οι οποίες δεν οφείλονται σε κάποιο κομήτη.

Τα μετέωρα κινούνται σχετικά αργά, με περίπου 35 χλμ, ενώ το μέγιστο της βροχής παρατηρείται τις 13/14 Δεκεμβρίου όταν σε σκοτεινούς ουρανούς μπορούν να παρατηρηθούν μέχρι και 100 με 120 διάττοντες την ώρα, μπορεί και περισσότεροι, ενώ σε πιο φωτεινούς ουρανούς παρατηρούνται 50 με 60 την ώρα. Οι πρώτοι διάττοντες παρατηρούνται τις 6 Δεκεμβρίου και οι τελευταίοι τις 18 Δεκεμβρίου.Το ακτινοβόλο σημείο τους βρίσκεται, όπως υπονοεί και το όνομά τους, στον αστερισμό των Διδύμων.
Στο παρακάτω βίντεο η μεγάλη βροχή μετεωριτών Perseid που έλαβε χώρα στις 12 και 13 Αυγούστου, καταγράφεται σε ένα όμορφο timelapse βίντεο από τον φωτογράφο Κai Gradert